మనిషి

ఈ చలికి తట్టుకోలేక రాళ్ళు
మంచుదుప్పటే
కప్పుకున్నై

ఈ వాన ఉధ్రుతి చూచి
ప్రతితరువూ
ఆనందంతో
తలలూస్తొంది
ఈ ఎండ వేడికి తాళలేక
పురుగు, పుట్రా సైతం
సమైక్యంగా దాగి
చల్లని సాయంకాలనికై
ఎదురు చూస్తున్నై

స్వార్థపు దుప్పటీ కప్పుకుని
కుటిలపు ఆలొచనలతో
క్రుతిమపు చల్లదనంలో
విక్రుత మైన ఊహలలో
చల్లని సాయంత్రాన్ని సైతం
మరిచే పొయాడు మనిషి


జయభారతి సుసర్ల